Buradaki haklı övgüleri, iyi niyeti ve emeği takdir etmek gerekir muhakkak. Ama, eksikleri ve olması gerekenleri de söylemeliyiz ki; daha iyiye giden yolda katkı sağlamış olalım.
Bana kırılmayacağınız ümidi ile;

Değerli yöneticiler,

Açıldığı günden beri “ yaranoz.com ” sitesini zaman zaman ziyaret ediyorum. Doğrusunu söylemek gerekirse, ilk günlerdeki heyecanımın zaman içinde azaldığını, sitenin özelleşmeye doğru gittiğini, Yaranoz hakkında yazması gerekenlere çok söz verilmediğini, aktif katılımın çok az olduğunu, hatta Yaranoz’u bütün özellikleri ile anlatacak olanların hiç görünmediğini söylemek durumundayım.
Eğer bu köyün mâzisi ve özellikleri otuz – otuz beş yaş kuşağı ve bu kuşak altının birikimi ile anlatılacaksa sanırım bu köyümüze en büyük haksızlık olacaktır.

Şenocak kardeşleri tâkip ediyoruz ama, babaları, yâni; Yaranoz’u; Yavan’da okula devam ederken okulumuzun açılması ile Yaranoz’a dönen ve ilk mezunları olan, hatta köyümüzden çıkan (Alçep öğretmenden sonra) ilk öğretmenleri olarak hatırladığım (Eğer yanılmıyorsam) Hayati Şenocak’dan ve Abdulhalim - Hayrettin Türkyılmaz ‘dan, yine ilk mezunlarından olan ve ilkokulu bitirip bitirmez evlenen Nurettin Bayraktar’dan, İlkokulu bitirip askere giden Karamer Ali’den, Dursun Ali Kılıç’tan, Zeki Akayadın'dan, İhsan ve Tufan Akaydın'dan ve o kuşaktan dinlemek isterdim. Hatta; Kırınta’ya okula gitmek zorunda kalanlardan…

Okulumuzda öğretmenlik yapan Ömer Cordan’ın yazısını okudum. Ama, Ömer Cordan’ı Reşat kalyon’dan, İbrahim Çelik’ten, Hüseyin Akayadın’dan, İrfan Akaydın’dan dinlemek isterdim. Ondan önceki öğretmenlerimiz; Trabzon’lu (Rahmetli)Mehmet Güvercin’i kendi öğrencilerinden, nerede ise Yaranoz’a futbolu öğreten ve ilk röveşatayı onda gördüğümüz (Menloz maçında golle sonuçlanan) ; Denizli - Tavas’lı Şevket Kınlı’yı da hem Cos’ta onunla futbol oynayan hem de öğrencisi olanlardan dinlemek isterdim.
Hızlı koşma rekorunu elinde bulunduran rahmetli Mü’min’i (Kemal Uzun) kendi arkadaşlarından dinlemek isterdim.

İlk şoförlerimizden rahmetli Kolivacı amcayı, sırt üstü uzanıp yüzerken ağzıyla üç metreye su fışkırtan rahmetli Abdullah amcayı kendi arkadaşlarının ağzından dinlemek isterdim.
Genç neslin, bir metreyi aşmayan derinlikte yüzmesi ile değil, Ğaleka’yı; bir buçuk adam boyu derinlikte yüzenlerden, batırma meraklılarından, orada kafası yarılanlardan, taş üzerinde oturabilmek için birbirlerini dereye atanlardan dinlemek isterdim.

Düğünleri; dinamit sarıp atanlardan, mermisi bitene kadar silâhı beline sokmayanlardan, saçakları indirenlerden dinlemek isterdim.
Ağabeyleri dağda donanları Ali ve Hemit ağabeyden, Kendi silahının yere düşmesi ile vurulup ölen rahmetli Yusuf Kılıç ağabeyi kendi arkadaşları ve kardeşlerinden, ivratlukları, pekmez pişirmeleri ise katılanlardan dinlemek isterdim.

..Velhâsıl, yaşayanların bizlere yaşatmasını ve genç neslin bunları dinlemesini isterdim.
Belki, anlatma konusunda birikimli olanlar yazma ve imlâ konusunda çok başarılı olmayabilirler. Onlar sizler gibi okullarda okuma şanslarını yakalayamadılar. Bu eksikliği de sizler giderirseniz işte o zaman çok daha faydalı ve anlamlı iş yapmış olursunuz.

Yaranoz’lu olanlar, Yaranoz halkının nereleri gezdiğini, kimlerle fotoğraf çektirdiğini, hangi tatil bölgelerinde, kimlerle bir arada olduğunu bence çok merak etmiyorlar. Bugün aramızda olmayanların fotoğrafları, dedelerimizin, babalarımızın ve amcalarımızın fotoğrafları daha çok arananlardır. Onlar vermiyorlarsa sizler istemeli ve almalısınız.

Bunun için ekibin sayısı artırılması gerekiyorsa artırılmalı ve gerekiyorsa her hâneden bir temsilci görevlendirilmelidir. Belli yerlerin enine boyuna fotoğrafları yerine, Yavan sınırından Zariyoz sınırına, dereden tepeye her mahalle köy sitesinde yerini almalıdır.
Bunlar olmalıdır ki, amaca gerçek anlamda hizmet etmiş olsun.
Bunu başarmanız dileği ile,